bronze یک آلیاژ است که عمدتا از مس و سایر عناصر فلزی تشکیل شده است. اجزای متداول شامل قلع ، سرب ، آلومینیوم ، آهن ، نیکل ، منگنز ، سیلیکون ، فسفر و غیره است. ترکیب خاص برنز را می توان با توجه به الزامات مختلف کاربردی تنظیم کرد. انواع متداول برنز شامل برنز قلع ، برنز آلومینیوم و غیره
مؤلفه های اصلی و عملکرد آنها
tin (SN): قلع یکی از رایج ترین عناصر آلیاژ در برنز است. این می تواند نقطه ذوب برنز را به میزان قابل توجهی کاهش داده و استحکام و مقاومت آن را بهبود بخشد. نسبت های مختلف محتوای قلع بر خصوصیات فیزیکی و مکانیکی برنز تأثیر می گذارد. به عنوان مثال ، برنز سخت ترین است که مقدار قلع 17 ٪ تا 20 ٪ باشد. Lead (PB): افزودن سرب می تواند عملکرد ریخته گری و مقاومت در برابر خوردگی برنز را بهبود بخشد. مقدار مناسب سرب می تواند جریان برنز را در طی فرآیند ریخته گری راحت تر کند و مقاومت در برابر خوردگی آن را بهبود بخشد. آلومینیوم (AL): برنز آلومینیوم حاوی عناصر آلومینیومی است ، از مقاومت و مقاومت در برابر خوردگی بالا برخوردار است و برای محیط های خورنده مانند صنایع دریایی و شیمیایی مناسب است.
iron (آهن) ، نیکل (نیکل) ، منگنز (منگنز) ، سیلیکون (SI) ، فسفر (P): این عناصر نقش های مختلفی در برنز دارند ، مانند افزایش قدرت و بهبود عملکرد پردازش.
تفاوت در ترکیب انواع مختلف برنز
tin برنز: اجزای اصلی مس و قلع هستند و گاهی اوقات حاوی مقدار کمی سرب ، آلومینیوم و سایر عناصر هستند. برای قطعات تولیدی مانند یاتاقان ها و چرخ دنده هایی که به مقاومت بالا و مقاومت در برابر سایش نیاز دارند ، مناسب است.
برنز آلومینیوم: اجزای اصلی مس و آلومینیوم هستند. به دلیل مقاومت در برابر خوردگی خوب ، برای کاربردهای موجود در محیط های دریایی و شیمیایی مناسب است.
برنز: اجزای اصلی مس و سرب هستند. برای مواردی مناسب است که نیاز به سیالیت و مقاومت در برابر خوردگی مناسب دارند.
با تنظیم محتوای این عناصر آلیاژ ، می توان مواد برنز با خواص مختلف را برای پاسخگویی به نیازهای کاربردهای مختلف صنعتی و روزانه بدست آورد.
